Ανδρέας Ντούζος : Ο γοητευτικός «jeune premier» που σφράγισε τη χρυσή εποχή του ελληνικού σινεμά

Photo by finosfilm

🕒 21:13

Από τις θρυλικές κωμωδίες της Φίνος Φιλμ μέχρι το Μπρόντγουεϊ, η ζωή και η καριέρα του ηθοποιού που ταυτίστηκε με την κομψότητα και το αριστοκρατικό χιούμορ

Σημαντικός και ταλαντούχος «jeune premier» του ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου, ο Ανδρέας Ντούζος είχε το προσόν να ερμηνεύει με φυσικότητα τους ρόλους του και να τους δίνει χρώμα με την αέρινη φυσιογνωμία του που ξυπνάει νοσταλγία για το παλιό καλό ελληνικό σινεμά.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

Γεννημένος στις 19 Οκτωβρίου του 1936 στην Αθήνα, ο Ανδρέας Ντούζος πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια μέσα στην Κατοχή.

Σπούδασε στη δραματική σχολή του σκηνοθέτη Τάκη Μουζενίδη και δεν άργησε να ξεκινήσει την καριέρα του τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο.

Είπε :

«Πιστεύω ότι ο έρωτας κρατάει 72 ώρες. Μετά έρχεται η αγάπη και η συνήθεια»

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

Στο θέατρο ξεκίνησε με μικρούς ρόλους δίπλα στην Κυρία Κατερίνα (Κατερίνα Ανδρεάδη).

Το ουσιαστικό του ντεμπούτο, όμως, έγινε το 1953 στο παιδικό θεατρικό έργο «Ο κακότυχος και η τυχερή» δίπλα στην Έλλη Λαμπέτη στο θέατρο «Κυβέλη».

Η συνέχεια ήρθε γρήγορα με συνεργασίες σε επιλεγμένους θιάσους, ερμηνεύοντας τόσο κωμωδία όσο και δράμα ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου.

Παρά τις κινηματογραφικές του προτάσεις, παρέμεινε πιστός στο θέατρο και το 1962 συμμετείχε στην περίφημη παράσταση «Όμορφη πόλη» σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη και μουσική Μίκη Θεοδωράκη, που ανέβηκε στο θέατρο «Παρκ» της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και άφησε εποχή.

Συνέχεια είχαν συνεργασίες με τον θίασο του Κώστα Μουσούρη, τον Μάνο Κατράκη, αλλά και τον θίασο Παπαμιχαήλ ‐ Βουγιουκλάκη.

Το 1967, στο απόγειο της επιτυχίας του, ο Ανδρέας Ντούζος πήρε τη μεγάλη απόφαση να μεταναστεύσει οικογενειακώς στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Είπε : 

«Μην περιμένετε να πω ότι θέλω να παίξω τραγωδία. Προτιμώ ένα σύγχρονο έργο και να μην προσβάλω τον θεατή»

Εκεί έζησε για αρκετά χρόνια, σπουδάζοντας σκηνοθεσία στο Πανεπιστήμιο του Τέξας και αναπτύσσοντας επιχειρηματική δραστηριότητα, χωρίς ωστόσο να αποκοπεί ποτέ από την τέχνη του.

Με την επιστροφή του στην Ελλάδα, το 1980, ύστερα από 13 χρόνια, συνέχισε να υπηρετεί το θέατρο με το ίδιο πάθος κι έχοντας αποκτήσει πολλά εφόδια και εμπειρίες.

Αρχίζει να δραστηριοποιείται και ως παραγωγός, αναλαμβάνοντας το θέατρο «Σούπερ Σταρ» στην Στοά Μπρόντγουεϊ.

Μάλιστα, σε αυτό το θέατρο κάνουν το θεατρικό τους ντεμπούτο του και τα παιδιά του Ανδρέα Ντούζου, Στηβ και Τέτα.

Συνεχίζει δυναμικά στο νέο του θέατρο για αρκετά χρόνια, ανεβάζοντας ποιοτικά έργα, μέχρι να φτάσει η στιγμή να το παραχωρήσει στην Κάτια Δανδουλάκη, λόγω οικονομικών του δυσκολιών.

Την σεζόν 1999‐2000 εμφανίστηκε για τελευταία φορά στην Στοά Μπρόντγουεϊ, στην παράσταση «Αρσενικό και παλιά δαντέλα» του Γιώργου Ρεμούνδου.

Οι συνθήκες μπορεί να άλλαξαν, αλλά ο Ανδρέας Ντούζος συνέχισε τις θεατρικές του εμφανίσεις, ενώ δεν δίστασε να τολμήσει να κάνει και θέατρο για παιδιά, όπως την «Παναγία των Παρισίων» στο θέατρο «Τριανόν».

Είπε :

«Το σπίτι το κρατάει η γυναίκα. Εκείνη είναι το αφεντικό σε όλα»

Μάλιστα σε συνέντευξη του είχε πει : «Πρέπει να ‘χεις γίνει παππούς για να καταλάβεις αυτήν τη γλυκιά εμπειρία».

Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Το 1953 ο Ανδρέας Ντούζος εμφανίζεται για πρώτη φορά στον κινηματογράφο με την κοινωνική ταινία «Οι κολασμένοι».

Ωστόσο, η πρώτη του ξεχωριστή παρουσία στη μεγάλη οθόνη έγινε την επόμενη χρονιά στην υπέροχη νεορεαλιστική ταινία του Νίκου Κούνδουρου «Μαγική πόλη», που εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Βενετίας το 1954 με τον αγγλικό τίτλο «Magic City».

Σύντομα, τον ανακαλύπτει ο Αλέκος Σακελλάριος και του εμπιστεύεται πρωταγωνιστικούς ρόλους στις ταινίες «Αλίμονο στους νέους» (1961) και «Όταν λείπει η γάτα» (1962).

Δυο χρόνια αργότερα, ο Ανδρέας Ντούζος θα περάσει το κατώφλι της Φίνος Φιλμ και θα καθιερωθεί ως «jeune premier».

Η εταιρεία αποφασίζει να επενδύσει πάνω του και τον δοκιμάζει σε δράμα, κωμωδία και μιούζικαλ.

Εκείνος, νέος και αποφασισμένος, μέσα σε διάστημα δυο ετών γυρίζει 7 ταινίες με την Φίνος Φιλμ και πετυχαίνει την καθολική αναγνώριση : «Η βίλλα των οργίων» (1964), «Φωνάζει ο κλέφτης» (1965), «Κορίτσια για φίλημα» (1965), «Οι εχθροί» (1965), «Ιστορία μιας ζωής» (1965), «Υπάρχει και φιλότιμο» (1966), «Ραντεβού στον αέρα» (1966).

Και ενώ το 1967 ο Ανδρέας Ντούζος είναι ήδη αγαπητός στο ελληνικό κοινό και με εξασφαλισμένη καριέρα, αναχωρεί, όπως αναφέραμε και παραπάνω, με την οικογένεια του για την Αμερική, για να επιστρέψει μετά από 13 χρόνια και να αφοσιωθεί κυρίως στο θέατρο.

Το 1983 συμμετείχε δίπλα στον Γιώργο Κωσταντίνου στην επιτυχημένη εκπομπή της ΕΡΤ «Τα καθημερινά», ενώ το 2001 γύρισε την τελευταία ταινία του, «Μια μέρα τη νύχτα» του Γιώργου Πανουσόπουλου.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΖΩΗ

Ο Ανδρέας Ντούζος παντρεύτηκε σε ηλικία μόλις 19 ετών την Αναστασία που ήταν ένα χρόνο μικρότερη και έμειναν μαζί και αγαπημένοι 47 χρόνια, μέχρι το θάνατο του Ντούζου το 2013.

Τρία χρόνια αργότερα απεβίωσε και η Αναστασία Ντούζου, αφήνοντας πίσω τους δυο παιδιά και τρία εγγόνια.

ΘΑΝΑΤΟΣ

Ο Ανδρέας Ντούζος άφησε την τελευταία του πνοή στις 29 Απριλίου 2013, σε ηλικία 79 ετών, σε ιδιωτικό θεραπευτήριο της Αθήνας. Τα τελευταία επτά χρόνια έπασχε από τη νόσο Αλτσχάιμερ.

ΛΙΣΤΑ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΕ ΤΗΝ FINOS FILM ΚΑΤΑ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΣΕΙΡΑ

Με πληροφορίες από finosfilm & SanSimera