Ανδρέας Μουράτης, ο θρυλικός «Μιζούρι» του Ολυμπιακού Πειραιώς ‒ Ένας αληθινός ήρωας, άλλων εποχών (φωτογραφίες)

Χτύπαγε το κεφάλι στις πόρτες του σπιτιού του για να «εξασκηθεί» στις κεφαλιές! ‒ Τον «έκοψαν» από την Εθνική Ελλάδος επειδή ξεσήκωσε τους συμπαίκτες του να απαιτήσουν τα υποσχεθέντα πριμ

Σαν αριστερός μπακ με σουτ-βολίδες και τρομερή δεινότητα στην εκτέλεση των πέναλτι, κέρδισε μια θέση στο πάνθεον των καλύτερων Ελλήνων αμυντικών. Η ξεροκεφαλιά του και η αυτοθυσία του στους αγώνες με την ερυθρόλευκη ομάδα άφησε εποχή και με την αυταπάρνηση του επάξια κέρδισε παρατσούκλια όπως «Μιζούρι» και «Μουράτ Ασλάν».

Παιδί της εργατιάς από πρόσφυγες γονείς

Ο Ανδρέας «Αντρίκος» Μουράτης γεννήθηκε στις 29 Νοεμβρίου του 1926 στη Σούδα του Νέου Φαλήρου. Ο πατέρας του, Μάρκος και η μητέρα του, Αγγελική ήταν πρόσφυγες από τα Βουρλά της Μικράς Ασίας.

Η οικογένεια Μουράτη εγκαταστάθηκε στις φτωχογειτονιές του Πειραιάκαι συγκεκριμένα σε ένα σπίτι στην οδό Ιωνίας 22.

Ο μικρός Ανδρέας δεν ήταν καλός με τα γράμματα και σιχαινόταν το σχολείο και με κάθε τρόπο προσπαθούσε να το αποφύγει και στην εφηβεία του βρήκε την ευκαιρία να το κάνει, ενώ ακόμα κι όταν έφτασε σε μεγάλη ηλικία συνήθιζε να υπογράφει απλά με ένα σταυρό.

Εργάστηκε σε εργοστάσιο οινοπνευμάτων ως σοφέρ, ενώ μέχρι να υπογράψει συμβόλαιο στον Ολυμπιακό Πειραιώς, ο Μουράτης ήταν πολύ ανήσυχο πνεύμα. 

Μην μπορώντας να διοχετεύσει σωστά την ενέργεια του, πάντα έμπλεκε σε μικροκαβγάδες, μια φορά μάλιστα είχε πέσει σε καζάνι στα Χρωματουργεία Πειραιώς και μια άλλη τον είχε πατήσει φορτηγό, ενώ όποτε έπαιζε ποδόσφαιρο δεν υπήρχε μέρα που να μη γύρισει χτυπημένος στο πατρικό του.

Σε ηλικία 21 ετών παρουσιάστηκε στην Πολεμική Αεροπορία με τον βαθμό του σμηνίτη. Σύμφωνα με τα λεγόμενα της μητέρας του, όταν ήταν παίχτης του Ολυμπιακού, ο Ανδρέας ηρέμησε κάπως. Με τα λεφτά που κέρδιζε βοηθούσε οικονομικά την οικογένεια του, ενώ κατάφερε να αρραβωνιάσει τη μικρή του αδερφή, Ευαγγελία.

Δεν κάπνιζε ούτε έπινε και σύχναζε στο καφενείο «Εθνικόν» στο Νέο Φάληρο μαζί με τον φίλο και συμπαίχτη του, Ηλία Ρωσίδη. Δεν έπαψε βέβαια να είναι μεγάλος γλεντζές με την φράση «άτσα ούτσα» να έχει γίνει πια θρύλος.

Η Προοδευτική, οι κεφαλιές στην πόρτα και οι ψαρόσουπες

Ο Μουράτης είδε για πρώτη φορά ποδοσφαιρικό αγώνα όταν ήταν μόλις ενός έτους. Ο πατέρας του το 1925 ίδρυσε τον ανεξάρτητο ποδοσφαιρικό σύλλογο «Πολικός Αστέρας» με έδρα την Ευαγγελίστρια του Πειραιά.

Μια μέρα που η ομάδα ταξίδεψε μέχρι τα Αμπελάκια Σαλαμίνας για να δώσει έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, ο Ανδρέας ήταν εκεί και κατά την επιστροφή στο σπίτι του, ο μπόμπιρας δεν έπαψε να κλωτσά τα χαλίκια.

Όταν ο «Πολικός Αστέρας» διαλύθηκε, ο Μάρκος Μουράτης, το 1936, ίδρυσε την «Ένωση Χρωματουργείων». Στην ομάδα αυτή έκανε και τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα ο μικρός Μουράτης. 

Το ταλέντο του προσέλκυσε πολλούς αθλητικούς συλλόγους, με αποτέλεσμα, το 1943, ο Μουράτης να αγωνίζεται με την φανέλα της Προοδευτικής.

Πέρα από τις προπονήσεις και τα παιχνίδια, ο Μουράτης σε κάθε ευκαιρία προπονούνταν μόνος του. Πολλές φορές χτύπαγε το κεφάλι στις… πόρτες του σπιτιού του για να «εξασκηθεί» και να διεκδικεί κεφαλιές χωρίς να τραυματίζεται εύκολα!

Το 1945 ο Μουράτης μεταπήδησε στην β’ ομάδα του Ολυμπιακού Πειραιώς. Υπεύθυνος για τη μεταγραφή του Ανδρέα στην ❝ερυθρόλευκη❞ ομάδα ήταν ο Τάκης Κτενάς. Η αμοιβή του; Δυο πιάτα με ψαρόσουπα που τον κέρασε ο Κτενάς σε ταβέρνα στο Πέραμα!

Το παρατσούκλι «Μιζούρι» και η αυταπάρνηση του Μουράτη στα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό και την Εθνική

Ο Ανδρέας Μουράτης έπαιξε σε όλες τις θέσεις εκτός από αυτή του τερματοφύλακα. Η θέση όμως που τον καθιέρωσε ήταν αυτή του αριστερού οπισθοφύλακα. Ήταν εξαιρετικά αλτικός, διεκδικούσε όλες τις φάσεις, εκτελούσε άρτια φάουλ και πέναλτι, ενώ το αριστερό του σουτ έβγαζε φωτιές.

Η πρώτη του εμφάνιση έγινε στις 22 Ιουνίου του 1945 στο φιλικό παιχνίδι του Ολυμπιακού Πειραιώς με αντίπαλο την ομάδα της ΑΕΚ που έληξε 1-1. Ο ίδιος είχε βάλει αυτογκόλ. Το πρώτο όμως επίσημο παιχνίδι του ήταν εναντίον της ομάδας του Θησέα, όπου ο πειραϊκός σύλλογος την κατατρόπωσε με σκορ 6-0.

Η αυταπάρνηση και η αυτοθυσία ήταν σήμα κατατεθέν του Μουράτη σε όλους τους αγώνες. Δεν το έβαζε κάτω και «πάλευε» μέχρι τέλους.

Το 1948, στον κρίσιμο αγώνα απέναντι στον Εθνικό Πειραιώς, ο Μουράτης από νωρίς τραυματίστηκε στο κεφάλι. Οι επίδεσμοι δεν μπορούσαν να σταματήσουν το αίμα, αλλά ο πεισματάρης ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε σε όλη τη διάρκεια του ματς. Από ❜κει του ❝κόλλησαν❞ το παρατσούκλι «Μιζούρι», παρομοιάζοντάς τον με το 𝐔𝐒𝐒 𝐌𝐢𝐬𝐬𝐨𝐮𝐫𝐢 (𝐁𝐁-63), το θρυλικό αμερικανικό θωρηκτό.

Η δύναμη και η αντοχή που έβγαζε στο παιχνίδι θύμιζε το Θωρηκτό 𝐔𝐒𝐒 𝐌𝐢𝐬𝐬𝐨𝐮𝐫𝐢, το γιγαντιαίο αμερικανικό πολεμικό πλοίο που είχε αγκυροβολήσει στο λιμάνι του Πειραιά μετά την επίσκεψη του στην Κωνσταντινούπολη. Αξίζει βέβαια να σημειωθεί ότι εκείνη την χρονική περίοδο η Ελλάδα βρισκόταν στο μένος του Εμφυλίου Πολέμου. 

Το 1950 αγωνίστηκε με την ομάδα του Ολυμπιακού απέναντι στον Πανελευσινιακό. Και εκεί ο Μουράτης τραυματίστηκε αρκετά σοβαρά. Τελείωσε τον αγώνα αιμόφυρτος και μεταφέρθηκε σε κλινική, όπου οι γιατροί του μετάγγισαν δύο μονάδες αίματος…

Με την Εθνική κέρδισε το παρατσούκλι «Μουράτ Ασλάν», δηλαδή «Μουράτης το Λιοντάρι»

Σ❜ έναν αγώνα μεταξύ των εθνικών ομάδων της Τουρκίας και της Ελλάδας, το εθνικό μας συγκρότημα επικράτησε 1-0 μέσα στην Κωνσταντινούπολη και οι Τούρκοι φίλαθλοι χαρακτήρισαν τον Μουράτη ❝λιοντάρι❞ για ήταν παλικαρίσια εμφάνισή του.

Ο Μουράτης όσο ξεροκέφαλος κι αν ήταν, αναγνώριζε τις αξίες άλλων ποδοσφαιριστών. Χαρακτηριστική είναι η στιγμή που σε ένα αγώνα με την ομάδα του Πανιωνίου, ο «κυανέρυθρος» τερματοφύλακας Νίκος Πεντζαρόπουλος απέκρουσε θεαματικά μια βολίδα του Μουράτη. Ο Ανδρέας αμέσως έτρεξε να σηκώσει τον πεσμένο Πεντζαρόπουλο, του έδωσε συγχαρητήρια και τον φίλησε!

Η ΕΠΟΝ και ο διωγμός του Μουράτη από την Εθνική επειδή ζήτησε τα δεδουλευμένα του

Ο Ανδρέας Μουράτης κατά τη διάρκεια της κατοχής ήταν ενεργό μέρος στην αντίσταση. Σαν σαλταδόρος στις γερμανικές «καναδέζες», άρπαζε τρόφιμα και διάφορα είδη πρώτης ανάγκης και τα έδινε στους Πειραιώτες.

Αργότερα προσχώρησε στην ΕΠΟΝ, την Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων που ανήκε στον ΕΑΜ. Επιθυμούσε όσο τίποτε να απελευθερωθεί η πατρίδα του από τον γερμανικό ζυγό.

Με την ΕΠΟΝ συμμετείχε και σε ποδοσφαιρικούς αγώνες μαζί με τον Νίκο Γόδα, μέλος του ΕΛΑΣ και του 𝐊𝐊𝐄 που εκτελέστηκε το 1948 και τον Διονύση Γεωργάτο που πολέμησε το 1944 στη «Μάχη της Ηλεκτρικής» στον Πειραιά.

Όταν ο Μουράτης έπαιξε στον Ολυμπιακό ζήτησε σαν όρο να του διαγράψουν το φάκελο που είχε δημιουργήσει η Ασφάλεια εναντίον του…

Το 1953 ήταν η τελευταία χρονιά που ο Μουράτης έπαιξε με το εθνόσημο. Η ΕΠΟ τον έδιωξε ύστερα από την «ανταρσία» που δημιούργησε ο Μουράτης στα αποδυτήρια.

Το ❜53 η Ελλάδα θα έπαιζε εναντίον του Ισραήλ για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλου του 1954 στην Ελβετία. Τα πολυδάπανα ταξίδια στα εξωτερικό με την αποστολή της Εθνικής είχαν γονατίσει πολλούς ποδοσφαιριστές που εργάζονταν παράλληλα για να επιβιώσουν.

Ο Μουράτης δούλευε στην ΔΕΗ. Η ΕΠΟ λοιπόν έταξε στην εθνική ομάδα κάποια χρήματα ως πριμ αν αγωνίζονταν στα προκριματικά.

Ο Μουράτης δεν πίστεψε στις υποσχέσεις της ΕΠΟ, αντέδρασε και μαζί ξεσήκωσε και την υπόλοιπη ομάδα. Οι παίκτες αγωνίστηκαν στα προκριματικά, αλλά τελικά τιμωρήθηκαν και ο Μουράτης αποκλείστηκε από τα παιχνίδια της Εθνικής!

Το τελευταίο παιχνίδι του Μουράτη στον Ολυμπιακό ήταν ενάντια στον Παναθηναϊκό στις 8 Μαΐου του 1955. Με τον Ολυμπιακό έπαιξε συνολικά σε 295 αγώνες, κερδίζοντας πέντε Πρωταθλήματα, πέντε Κύπελλα, τρία 𝐃𝐨𝐮𝐛𝐥𝐞 και δέκα Πρωταθλήματα Πειραιώς. Με την Εθνική έπαιξε σε 16 παιχνίδια.

Από το 1955 και μέχρι το 1961 ο Ανδρέας Μουράτης συνέχισε να αγωνίζεται, αλλά αυτή τη φορά με τα χρώματα μιας άλλης πειραϊκής ομάδας, αυτής του Αργοναύτη Πειραιώς. 

Μετά την απόσυρση του ως ποδοσφαιριστής, ο Ανδρέας Μουράτης παρέμεινε στην πειραϊκή ομάδα, από διάφορα πόστα, γιατί τον «Θρύλο» τον είχε πάντα στην καρδιά του.

Το περιστατικό με τον Τοχούρογλου

Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα που θα αναφέρουμε και έλαβε χώρα στο προπονητικό κέντρο της ομάδας του λιμανιού το 1998.

Απομεσήμερο και η συνέντευξη Τύπου θα δινόταν στον Ρέντη. Επειτα απ❜ αυτήν θα ξεκινούσε η προπόνηση και ο Ανδρέας Μουράτης κουβαλάει τα νερά για τους παίκτες.

Ο Κυριάκος Τοχούρογλου θα τρέξει να του πει : «Κυρ Ανδρέα, άσε τα νερά και θα τα πάρω εγώ. Μη σηκώνεις βάρη». Και η απάντηση που έδωσε ο Μουράτης, ενδεικτική της αγάπης του για τον Ολυμπιακό : «Εσείς έχετε παιχνίδι, στο μυαλό σου μόνο πώς θα νικήσει ο Ολυμπιακός», κι έφυγε κουβαλώντας τα νερά.

Κουβαλώντας στις πλάτες του βάσανα και βάρη μιας ζωής, που άλλοι δεν θα τολμούσαν να ζήσουν. Θα τους κυρίευε ο φόβος και μόνο στη σκέψη.

Η «ανταρσία» στην Εθνική, έγινε ταινία

Το 1956 βγήκε στον κινηματογράφο η ταινία «ΑΣΣΟΙ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ» του Βασίλη Γεωργιάδη σε σενάριο του Ιάκωβου Καμπανέλλη. Αργότερα στην επανέκδοση, η ταινία ονομάστηκε «ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟΙ ΗΡΩΕΣ».

Ο Ανδρέας Μουράτης απεβίωσε στις 10 Δεκεμβρίου του 2000, σε ηλικία 74 ετών.

Τον Απρίλιο του 2002 ο Δήμος Πειραιά πραγματοποίησε μετονομασία της μέχρι τότε οδού Οικονομίδου, σε οδό Ανδρέα Μουράτη, προκειμένου να τιμηθεί ο αείμνηστος διεθνής ποδοσφαιριστής και εμβληματικός αρχηγός του Ολυμπιακού Πειραιώς. 

Η συγκεκριμένη οδός επιλέχθηκε καθώς εκεί βρισκόταν το πατρικό του σπίτι.

Με πληροφορίες από Μηχανή του Χρόνου & in.gr

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

Ορισμένα αναρτώμενα από το διαδίκτυο κείμενα ή εικόνες (με σχετική σημείωση της πηγής), θεωρούμε ότι είναι δημόσια. Αν υπάρχουν δικαιώματα συγγραφέων, παρακαλούμε ενημερώστε μας για να τα αφαιρέσουμε. Επίσης σημειώνεται ότι οι απόψεις του ιστολoγίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου. Για τα άρθρα που αναδημοσιεύονται εδώ με πηγή, ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρουμε, καθώς απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των συντακτών τους και δεν δεσμεύουν καθ❜ οιονδήποτε τρόπο την ιστοσελίδα.‌‌