Η Λεωφόρος Αμαλίας… Από τους πιο κεντρικούς δρόμους του Ναυπλίου. Με τα σχολεία, τα καταστήματα, τα καφέ της, το εκκλησάκι των Ταξιαρχών…
του Γιάννη Γαλανόπουλου Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου 2024
Πόσο διαφορετική όμως ήταν πριν μισό αιώνα; Χωρίς αμφιβολία πολύ διαφορετική. Περισσότερο εμπορική και λιγότερο τουριστική. Η ζωή όμως αλλάζει, μαζί και η εικόνα των δρόμων μιας πόλης.
Μια… “βουτιά” στο χρόνο λοιπόν να θυμηθούμε ‐ και να θυμίσουμε ‐ ποιους συναντήσουμε στα τέλη του ’60,τη δεκαετία του ’70 και για κάποια χρόνια ακόμη…
Ξεκινώντας από την αριστερή πλευρά του δρόμου, αμέσως μετά την πλατεία Τριών Ναυάρχων συναντούσαμε το κατάστημα καλλυντικών του Λάκη Τούμπα (υπάρχει ακόμη), το ΠΡΟ‐ΠΟ του κυρ Μήτσου Νικολόπουλου, τα χαρτικά Μπρούλη – Λαγουρού, το ιατρείο Σοφρώνη (παλιότερα) το τσαγκάρικο του Γιώργου Παπακυριακού, το ποδηλατάδικο αδελφών Ζώραπα και το κρεοπωλείο αδελφών Ηλιάδη.
Στη θέση του σημερινού Πολεμικού Μουσείου ήταν το παντοπωλείο Κολόκα ‐ Κουρλιμπίνη και δίπλα με “φάτσα” την μικρή πλατεία, η αποθήκη του γραφείου τελετών Διομήδη.
Επί της πλατείας η πίσω πλευρά του μινι‐μάρκετ Μανδρόζου και μέσα στη στοά η μπυραρία του Τζίμη Τσικόπουλου (πόσες μπύρες με φοβερές ποικιλίες δεν είχαμε… κατεβάσει…), το ραφείο Τάκη Κατσαρού και το δικηγορικό γραφείο του Μίμη Γκιόλα και αργότερα του Γιάννη. Για ένα διάστημα θυμάμαι στη στοά και το κομμωτήριο της Άννας Καλογεροπούλου.
Και μπροστά το ιχθυοπωλείο Ανδρέου, το κατάστημα ηλεκτρικών ειδών Σταματάκη που πάντα στις εκλογές γινόταν εκλογικό κέντρο του ΠΑΣΟΚ.
Και αμέσως μετά το κρεοπωλείο των Γιώργου ‐ Παναγιώτη Κούτρη.
Σε απόσταση αναπνοής το ποδηλατάδικο του Χρήστου Νικολόπουλου που πολύ αργότερα το δούλεψε κι ο αδελφός του Κώστας.
Κολλητά το κατάστημα ηλεκτρονικών ειδών Μαγκαφά (δεκαετία ’80) και βέβαια το παντοπωλείο του ΜίμηΞυνού. Τροφοδοτούσε πελάτες του Ναυπλίου, αλλά και των χωριών.
Εκεί τότε ήταν οι αφετηρίες δρομολόγιων του ΚΤΕΛ για χωριά της Ναυπλίας.
Μετά το κατάστημα Ξυνού συναντούσες το οπωροπωλείο Μπέκα, το μικροβιολογικό ιατρείο της Μαρίας Ευσταθίου και κλείνοντας αυτή η πλευρά το πρατήριο Δημόπουλου και στη γωνία το οπωροπωλείο Θύμιου Ρούσου (αργότερα το καφενείο του Δήμου Καβαλλάρη).
ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ…
Στην πλευρά των σχολείων αρχή με το κατάστημα χρωμάτων κ.λ.π. των αδελφών Μαντζούνη, γωνία Αμαλίας και Σωφρόνη.
Στην απέναντι γωνία η Ιονική‐Λαϊκή Τράπεζα , (το σημερινό κατάστημα της Αρετής Σταίκου).
Στη συνέχεια θυμάμαι το κατάστημα Αντωνόπουλου (γιαούρτια, γάλατα…), το κατάστημα Βουλγαράκη, το κουρείο του Βαγγέλη Οικονόμου ( φανατικός φίλαθλος…), τα κατεψυγμένα των αδελφών Χριστόπουλου και αργότερα το μεζεδοπωλείο “Επί σκηνής” του Ζάχου Κούρου.
Ακολουθούσε το κατάστημα ηλεκτρικών ειδών Νάσσου, οι αδελφοί Βασίλης-Ανέστης Ματζούνης, το γραφείο της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών, το καφενείο Σπύρου ‐ Λεωνίδα Φραγκιά και το οπωροπωλείο Κόκκινου, αργότερα το είχε ο Τάσος Ζαχαριάς.
Γωνία Αμαλίας και Σιώκου ήταν το κουρείο του Βασίλη Βουργίδη, δίπλα το κομμωτήριο της Κατερίνας (Μερζιώτη), η Εμπορική Τράπεζα.
Κι ακολουθούσαν το ιχθυοπωλείο Γιωννά, ο γεωπόνος Πέτρος Τσικόπουλος, το καφενείο των αδελφών Σούλη και Άρη Κουτσουμπού.
Αμαλίας και Κωτσονοπούλου το ποτοποιείοΤάκη ‐ ΓιάννηΚαρώνη (συνεχίζει την παράδοση εκεί ο Δημήτρης…) το καθαριστήριο Ξύδη που συνέχισε ο Βασίλης Διαμαντής και το ηλεκτρολογείο Γκίκα ‐ Βασιλείου.
Και βέβαια στο τέρμα της Αμαλίας για πολλά χρόνια ο φούρνος Μπουγιούκου( αργότερα Τράπεζα..) και επάνω το ξενοδοχείο “ΑΜΥΜΩΝΗ”.
Δίπλα το μανάβικο Δρίτσα. Και φυσικά η Βιβλιοθήκη της πόλης.
Κάπως έτσι θυμάμαι την Αμαλίας από τις αρχές του ’70 και στη συνέχεια.
(Αν ξέχασα κάποιον ή κάποιους ζητώ συγγνώμη)
Πολλοί επαγγελματίες εκείνης της εποχής δεν ζουν πια, με άλλους που ζουν, συνταξιούχοι εδώ και χρόνια, ανταλλάσουμε συχνά καλημέρες.
Ένας κεντρικός δρόμος τ΄Αναπλιού, από τους πιο πολυσύχναστους, άλλοτε ιδιαίτερα εμπορικός, σήμερα με τουριστικό κυρίως προφίλ.
Με λιγότερους μόνιμους κατοίκους και πιο πολλές αναμνήσεις, αλλά, όπως είπαμε, η ζωή αλλάζει, οι ανάγκες, οι συνήθειες της καθημερινότητας , οι γενιές…
Ευτυχώς οι εικόνες στο μυαλό και οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες θα μας θυμίζουν πάντα κι εκείνη την εποχή.
Για μένα της παιδικής‐εφηβικής ηλικίας.
Θα συνεχίσουμε το “οδοιπορικό” μας σύντομα, σε ένα άλλο δρόμο της πόλης, σε μια άλλη γειτονιά.
Υ.Γ. Ευχαριστώ θερμά τον Στέλιο Καρατάσο και την ομάδα FB “παλιέςφωτογραφίες του Ναυπλίου” για την ευγενική παραχώρηση του τόσο σημαντικού οπτικού υλικού.
Ευχαριστώ και τις “Αργολικές Ειδήσεις” για τη φιλοξενία του θέματος
● Κεντρική φωτογραφία : Η αρχή της Λεωφόρου Αμαλιας το 1980 | Photo by argolikeseidhseis.gr
Δημοσιεύθηκε από τις : ΑΡΓΟΛΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ (argolikeseidhseis.gr)
