Φωτογραφία από ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ
09:59
Από το γήπεδο στην πρώτη γραμμή του Αλβανικού Μετώπου και το ηρωικό «σπριντ» της Καισαριανής κατά τη ναζιστική Κατοχή
Η ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου είναι γεμάτη με μεγάλες αθλητικές στιγμές, όμως υπάρχουν κάποιες προσωπικότητες που ξεπέρασαν τις γραμμές του γηπέδου και πέρασαν στην αιωνιότητα ως σύμβολα ανδρείας και αυτοθυσίας.
Μία από τις πιο εμβληματικές και μαρτυρικές μορφές του Μεσοπολέμου είναι ο Σπύρος Κοντούλης.
Ο κορυφαίος μέσος της προπολεμικής ΑΕΚ και της Εθνικής Ελλάδας δεν δίστασε να αποχωριστεί τη δόξα των τίτλων για να υπηρετήσει την πατρίδα, γράφοντας με το αίμα του την τελευταία πράξη της ζωής του τον Ιούνιο του 1944.
Από τα προσφυγικά της Νίκαιας στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου
Γεννημένος το 1915 στα Βουρλά της Μικράς Ασίας, ο Σπύρος Κοντούλης έζησε από μικρός τη σκληρή πραγματικότητα της προσφυγιάς, όταν η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στα προσφυγικά της Νίκαιας μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, το 1922.
Το ταλέντο του στο ποδόσφαιρο ξεχώρισε γρήγορα στην τοπική «Άμυνα» Κοκκινιάς, στην οποία αγωνίστηκε από το 1931 ως το 1935 που πήρε τη μεγάλη μεταγραφή για την ΑΕΚ.
Με την ΑΕΚ και υπό την καθοδήγηση του Κώστα Νεγρεπόντη, ο Σπύρος Κοντούλης, εξελίχθηκε στον «εγκέφαλο» της μεσαίας γραμμής των κιτρινόμαυρων.
Υπήρξε βασικό στέλεχος της χρυσής προπολεμικής ομάδας που κατέκτησε το ιστορικό νταμπλ το 1939 και το Πρωτάθλημα Ελλάδας το 1940, έχοντας ως συμπαίκτες, μεταξύ άλλων, ποδοσφαιριστές όπως οι Κλεάνθης Μαρόπουλος, Τρύφων Τζανετής, Σπύρος Σκλαβούνος και Γιώργος Μάγειρας.
Οι εξαιρετικές του εμφανίσεις τού άνοιξαν την πόρτα της Εθνικής Ομάδας, με την οποία κατέγραψε τρεις διεθνείς συμμετοχές, αγωνιζόμενος και στους τρεις αγώνες που αυτή έδωσε κατά το έτος 1938, οι οποίοι ήταν και οι τελευταίοι του ελληνικού αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος προπολεμικά.
Στην πρώτη γραμμή του Αλβανικού Μετώπου
Η ποδοσφαιρική του καριέρα διακόπηκε βίαια με την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου.
Ο Σπύρος Κοντούλης, όπως και πολλοί άλλοι αθλητές της εποχής, επιστρατεύτηκε αμέσως και στάλθηκε στην πρώτη γραμμή.
Στα παγωμένα βουνά της Αλβανίας, ο διεθνής άσος επέδειξε το ίδιο πάθος και την ίδια αυταπάρνηση που τον χαρακτήριζαν και στους αγωνιστικούς χώρους.
Κατά τη διάρκεια των σφοδρών μαχών, ο Σπύρος Κοντούλης, τραυματίστηκε σοβαρά στο πόδι, όμως αυτό δεν έκαμψε το φρόνημά του για τη συνέχεια.
Αντίσταση, σύλληψη και το ηρωικό τέλος
Με την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων και την έναρξη της Κατοχής, ο Σπύρος Κοντούλης πέρασε ενεργά στις τάξεις της Εθνικής Αντίστασης μέσω του ΕΑΜ.
Η αντιστασιακή του δράση, ωστόσο, προδόθηκε.
Στις 24 Απριλίου του 1944, ενώ κινούνταν στη Νίκαια για να επισκεφθεί την άρρωστη μητέρα του, συνελήφθη από τις δυνάμεις κατοχής και οδηγήθηκε στο διαβόητο Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Χαϊδαρίου, όπου βασανίστηκε άγρια χωρίς να λυγίσει.
Το ηρωικό και τραγικό τέλος γράφτηκε τις πρώτες ημέρες του Ιουνίου του 1944.
Ο Σπύρος Κοντούλης επιβιβάστηκε σε φορτηγό μαζί με άλλους κρατούμενους, με προορισμό το Σκοπευτήριο της Καισαριανής για εκτέλεση.
Στο ύψος του Μετς, ο 29χρονος ποδοσφαιριστής πήρε την απόφαση για ένα τελευταίο, απεγνωσμένο «σπριντ» ελευθερίας.
Πήδηξε από το κινούμενο όχημα και άρχισε να τρέχει, όμως οι Γερμανοί φρουροί άνοιξαν αμέσως πυρ.
Οι σφαίρες τον πέτυχαν πισώπλατα, κόβοντας το νήμα της ζωής του ακαριαία στο οδόστρωμα, ενώ λίγες εβδομάδες νωρίτερα, τον Μάιο του ίδιου έτους, είχε εκτελεστεί στην Καισαριανή και ο αδελφός του, Βασίλης.
Ο Σπύρος Κοντούλης πέρασε στην ιστορία όχι μόνο ως ένας σπουδαίος πρωταθλητής, αλλά ως ένα αιώνιο σύμβολο αξιοπρέπειας και πατριωτισμού, η μνήμη του οποίου τιμάται μέχρι σήμερα με ξεχωριστή θέση στο Μουσείο Ιστορίας της ΑΕΚ στην OPAP Arena.
