Η εμβληματική «σουμπρέτα» της επιθεώρησης, η συνεργασία με τον Αττίκ και η λαμπερή πορεία που σφράγισε μια ολόκληρη εποχή
Σαν σήμερα, στις 10 Οκτωβρίου του 2000, «έφυγε» από τη ζωή μία από τις πιο λαμπερές και πολυτάλαντες παρουσίες της ελληνικής σκηνής, η Μπέμπα Δόξα.
Η σπουδαία πρωταγωνίστρια του μουσικού θεάτρου, του βαριετέ και της επιθεώρησης, σίγησε για πάντα, αφήνοντας πίσω της μια πλούσια καλλιτεχνική παρακαταθήκη και τη γλυκιά ανάμνηση μιας εποχής γεμάτης νοσταλγία και ρομαντισμό.
Από τη «Μάντρα» του Αττίκ στην κορυφή της επιθεώρησης
Η Μπέμπα Δόξα (το πραγματικό της όνομα ήταν Αγγελική Αγγελοπούλου) γεννήθηκε το 1919 στον Πειραιά και ήταν κόρη των ηθοποιών Αναστασίου και Χρυσούλας Δόξα.
Ξεχώρισε από πολύ νωρίς για το μπρίο, την καθηλωτική της ομορφιά και το πολύπλευρο ταλέντο της στο τραγούδι και την υποκριτική.
Πήρε το βάπτισμα της σκηνής από μικρή, το 1928, στο βαριετέ «Μικρό Ζάππειο» του Σταθμού Λαρίσης και σύντομα εξελίχθηκε σε ονομαστή πρωταγωνίστρια και θιασάρχιδα του μουσικού θεάτρου.
Τα πρώτα της καλλιτεχνικά βήματα έγιναν στη θρυλική «Μάντρα» του Αττίκ, όπου ως «σουμπρέτα» κέρδισε αμέσως την αγάπη του αθηναϊκού κοινού.
Γρήγορα εξελίχθηκε σε μία από τις πιο περιζήτητες πρωταγωνίστριες του μουσικού θεάτρου.
Συνεργάστηκε στενά με τα μεγαλύτερα ονόματα της εποχής, όπως ο Βασίλης Λογοθετίδης, ο Ορέστης Μακρής και ο Μίμης Κοκκίνης, αφήνοντας το δικό της ανεξίτηλο στίγμα στις θεατρικές σκηνές της πρωτεύουσας.
Μεταπολεμικά συνεργάστηκε με τον θίασο του Βασίλη Αυλωνίτη σε επιθεωρήσεις και ηθογραφίες στο Βόλο και τη Θεσσαλονίκη.
Από το 1950 εμφανίζεται με δικό της θίασο, με τον οποίο ανέβασε την επιθεώρηση «Μοντέρνες Γυναίκες» ή ως συνθιασάρχης σε διάφορα σχήματα, με τους Ορέστη Μακρή, Καίτη Ντιριντάουα, Κούλη Στολίγκα, Μίμη Κοκκίνη, Κυριάκο Μαυρέα, Νίκο Σταυρίδη, Καλή Καλό, Σοφία Βερώνη, Σπεράντζα Βρανά και Φραγκίσκο Μανέλλη.
Έπαιξε, επίσης, σε παραστάσεις οπερέτας. Ορισμένα από τα μουσικά έργα που πρωταγωνίστησε : «Μπλε και άσπρο», «Δώδεκα παρά πέντε», «Γκρεμισμένη φωλιά», «Αυτοκρατορικές βιολέτες», «Δεν περνάς κυρα Μαρία», «Οι θαλασσιές οι χάντρες», κ.λπ.
Εμφανίστηκε, μεταξύ άλλων, στα θέατρα «Απόλλων», «Ακροπόλ», «Περοκέ» (με τους : Κ. Ντιριντάουα, Μ. Κοκκίνη, Κ. Μαυρέα, κ.ά.) στην εξαιρετικά επιτυχημένη επιθεώρηση «Και ο μήνας έχει εννιά») [1953], «Άλσος Παγκρατίου», «Δημοτικό Πειραιώς» και «Ολύμπια» (στο Πασαλιμάνι).
Στον κινηματογράφο, η μόνη καταγεγραμμένη παρουσίας της είναι στο οικογενειακό δράμα του Γιώργου Αρίωνος «Όταν η μοίρα προστάζει», που προβλήθηκε το 1964.
Ο μεγάλος έρωτας και ο κοινός βίος με τον Βαγγέλη Κομματά
Η προσωπική της ζωή συνδέθηκε άρρηκτα με τον καλλιτεχνικό κόσμο, καθώς παντρεύτηκε τον δημοφιλή κωμικό και πρωταγωνιστή της επιθεώρησης, Βαγγέλη Κομματά, γνωστό και ως Κατσουλίνο.
Οι δυο τους αποτέλεσαν ένα από τα πιο αγαπημένα και ταιριαστά ζευγάρια του ελληνικού θεάτρου, μοιραζόμενοι την ίδια αγάπη για τη σκηνή και την τέχνη, μέχρι τον θάνατο του Κατσουλίνου που τη βύθισε στη θλίψη.
Το «αντίο» μιας μεγάλης κυρίας
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της, η Μπέμπα Δόξα είχε αποσυρθεί διακριτικά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Άφησε την τελευταία της πνοή το 2000, σε ηλικία 81 ετών και και ετάφη στον Κόκκινο Μύλο, κλείνοντας ένα μεγάλο κεφάλαιο της χρυσής εποχής της ελληνικής επιθεώρησης.
26 χρόνια μετά, τα τραγούδια και οι αναμνήσεις από τις παραστάσεις της συνεχίζουν να συγκινούν τους λάτρεις του κλασικού ελληνικού θεάτρου.
● Κεντρική φωτογραφία από ENIMEROTIKO
